تبلیغات
بسم رب العشق... - وای به روزی كه بگندد نمك...
سلام...

خوب است هر از گاهی این حدیث را مروری بكنیم...

 كونوا دعاه الی الله بغیر السنتكم و كونوا لنا زینا و لا تكونوا علینا شینا...

نمی دانم چرا هر از گاهی باید نمكی بگندد و انصار حزب الله را وادار كند به ماست مالی اعمالش... بسیجی ها و مذهبی ها را وادار كند به سكوت و خفه خون گرفتن... هیئتی ها را وادار كند به لبخند تلخ در پاسخ به كنایه های آتشین معاندان...

او- فلانیم كه هفت تیركش دراومد...
من-لبخند...
او-رئیس جمهور محبوبتان هم كه فلان كار را كرد...
من-لبخند...
كلا نمی شود بچه مذهبی ها یك دم در آرامش به آینده فكر كنند...
بیخیال بچه مذهبی ها...
چرا
باید قلب "غریب حسینیه امام خمینی"  از دست ما هم ناراحت شود...؟ الحق كه بعضی ها خوب پاسخ عنایات ویژه رهبری را می دهند...

پ ن : چون جمع خودمانی بود نوشتم...
پ ن : هر دم از این باغ بری می رسد...
پ ن : اگر آن زمانی كه فلان مداح ، رئیس جمهور مملكت را به لجن می كشید به جای تشویق ، نكوهش می شد، كار به اینجا نمی كشید... اگر آن زمانی كه رئیس جمهور سابق ، در مناظرات برخی مسائل بیجا را مطرح كرد ، به جای تشویق ، نكوهش می شد ، كار به اینجا نمی كشید... فكر كنم از ماست كه بر ماست...
پ ن :دارم فیت حاج محمود كریمی و محمد فصولی الكربلایی را در ولادت پیامبر گوش می دهم...
پ ن : حدیث را بازهم مرور كنم بدك نیست... آقا محترمانه می گویند : بچه شیعه! آبروی ما را نبر...
 یاعلی



طبقه بندی: فرهنگ زدگی های "من"...،  سیاست زدگی های "من"...،  همینجوریهای "من"...، 

تاریخ : سه شنبه 24 دی 1392 | 03:15 ب.ظ | نویسنده : پسرك | نظرات

  • راه آرام
  • راکت
  • راه بلاگ