تبلیغات
بسم رب العشق... - آنچه به ذهن خرابم می رسد...

در همان ابتدای انتشار خبر توافق ژنو و پیام رهبری ، و با مشاهده بازخوردهای این اخبار در بین دوستان بسیجی ام این مطالب به ذهنم رسید و هنوز هیچ پاسخ قانع کننده ای برای آن ها نیافته ام...

1.     پیگیری منش زعیمانه و رفتارهای حکیمانه رهبرم طی سالیان نشان داده که ایشان همواره راضی به خواست اکثریت مردم هستند و همواره با شادی مردم ،شاد و با ناراحتی مردم ناراحت می شوند. کما اینکه ایشان طی هشت سال گذشته با مشاهده اقبال مردم به خوی استکبارستیز احمدی نژاد ، از تمام فعالیت های استکبارستیزانه او حمایت کردند و اکنون نیز با مشاهده اقبال مردم (ولو پنجاه ممیز اندی (میل می کند به سمت صفر) درصد) به دولت روحانی و منش خاص او در سیاست خارجی ، از فعالیتهای داخل چهارچوب او حمایت می کنند. حال درست نیست که بسیجی هایی که باید در پیروی از رهبر خود پیشگام باشند ، دست به گلایه و یا توهین به "فرزندان انقلاب" بزنند. آیا درست است در شرایطی که اکثریت مردم از توافق به دست آمده راضی و خوشحال هستند ، بسیجی ها بر کوس ناامیدی بکوبند؟

2.     سعید جلیلی نماینده تندروترین قشر مردم (به زعم برخی دوستان) و حسن روحانی نماینده معتدل ترین قشر مردم (به زعم برخی دیگر از دوستان) در مناظرات ریاست جمهوری ، هر دو بر مذاکره و توافق با 5+1 در مورد مناقشات هسته ای اتفاق نظر داشتند. کما اینکه سعید جلیلی خود ، طرح "گام به گام" را برای مذاکره با 5+1 پیشنهاد داده بود و خود او هم در توصیف این طرح گفته بود : ما یک گام به عقب می نشینیم و آن ها نیز یک گام به عقب بروند. یعنی اگر عمر دولت دهم بیش از اینها بود و یا سعید جلیلی بر مسند دولت یازدهم می نشست ، او نیز ناگزیر بود تا به مذاکرات و توافقی شبیه آنچه در ژنو اتفاق افتاد ، تن دهد. حال سوالی که مطرح می شود این است که اگر سعید جلیلی تن به این توافق داده بود ، آیا باز هم همین هجمه و همین انتقادات علیه او شکل می گرفت؟

 آیا اگر طرح "گام به گام" سعید جلیلی به دلیل نزدیکی زمان آن مذاکرات به انتخابات ریاست جمهوری ، نیمه تمام باقی نمی ماند و به سرانجام می رسید ، بازهم موضع گیری دوستان این گونه بود؟ و آیا اگر سعید جلیلی به جای جواد ظریف به این مذاکرات گام میگذاشت ، آیا می توانست بیشتر از این امتیاز بگیرد؟ وکمتر از حد فعلی امتیاز بدهد؟ به نظر می رسد ظریف توانست کمترین امتیاز ممکن را بدهد و بیشترین امتیاز ممکن را بگیرد. یکی از دوستان همیشه حدیثی را نقل می کند : قل الحق...

به نظر می رسد در این زمینه باید کمی انصاف به خرج داد.

3.     محمد جواد ظریف با لحن دوست داشتنی خود ، این موفقیت را با دولتهای قبلی و مذاکره کنندگان قبلی تقسیم کرد. حال آنکه برخی دوستان اصلاحاتی این موفقیت را فقط مختص زحمات ظریف میدانند. برای این قسمت از نوشتارم به ذکر فقط یک مثال بسنده می کنم. مهم ترین برگ برنده ظریف در این مذاکرات ، سوخت 20% بود. همان که با زحمات و تلاش شبانه روزی دانشمندان و مسئولان دولت دهم به دست آمده بود. پس این دوستان نیز نباید یکه تازی کنند و بر گذشتگان بتازند.


پ ن : و باز هم می گویم : ایمان داشته باشید و ایمان داشته باشیم به مملکت تحت زعامت حضرت سید علی... مملکت امام زمان است ها... الکی که نیست...

یاعلی




طبقه بندی: سیاست زدگی های "من"...، 

تاریخ : سه شنبه 5 آذر 1392 | 04:16 ب.ظ | نویسنده : پسرك | نظرات

  • راه آرام
  • راکت
  • راه بلاگ