تبلیغات
بسم رب العشق... - نیامده رفتی...
سلام...
آن اوایل دممان این بود : زینب داغ دیده ، به كربلا رسیده...
چند شب گذشت ، دممان این شد : قاسم به عدو گفت یل صف شكنم من... یتیم حسنم من...
یكی دو شب بعد : ببینید... ببینید... گلم رنگ ندارد... اگر آمده میدان سر جنگ ندارد...
شب بعدش : علی ! علی الدنیا بعدك العفا...
دیشب هم كه : ای اهل حرم... میر و علمدار نیامد...
امشب : امشبی را شه دین در حرمش مهمان است... مكن ای صبح طلوع...
و ای كاش این صبح طلوع نمی كرد...


به همین آسانی كلاس های فشرده آموزش عشقبازی ما تمام می شود و ما می مانیم و یك دنیا دلتنگی تا محرم سال بعد...

پ ن : امسال بهترین محرم عمرم را سپری كردم... حاج آقای جاودان ، حاج ماشاء الله ، حاج آقا مهدی سماواتی و مداح تركی كه صبح ها می تركاند ما را... می تركاند... شعرهای سنتی حاج ماشاءالله را هم دوست دارم...
پ ن : از امشب نگران عمه ساداتم... نگرانی هم دارد...
پ ن :سلام علی ساكن كربلا...
پ ن : دعا كنید برایم...




پ ن : خدایا ! اگر قرار است محرم بعدی از این بهتر نباشد ، من نیستم...!! كمی این سینه تنگ است... برایم كافیست خدا جان!

پ ن : تاریخ را می نویسم كه یادمان باشد خدا!
پسرك
شب عاشورای 1392
یا علی



طبقه بندی: دلنوشته های "من"...، 

تاریخ : چهارشنبه 22 آبان 1392 | 06:11 ب.ظ | نویسنده : پسرك | نظرات

  • راه آرام
  • راکت
  • راه بلاگ